Yoluma devam etmek için doğaüstü bir çaba gösterirken uyandım, ve yeniden insana dönüştüğümü duyumsadım. Böylece yüce tasarılarımın, düşte bile olsa, gerçekleşmesini istemediğini açıklanabilecek bir biçimde anlatıyordu bana Tanrı. İlk biçimime geri dönmek öylesine acı verdi ki, geceler boyu ağlatıp durdum acıdan. Sanki suya batırılmış gibi çarşaflarım her zaman, bundan dolayı, her gün değiştiriyordum onları. İnanmıyorsanız bana gelin; yalnızca inanılırlığı değil, ama ayrıca, savımın gerçekliğini de kendi gözlerinizle denetlersiniz. Açık havada, bir yalı yarda, geçirdiğim bu geceden sonra, yok olan değimimi bir hak olarak geri almak amacıyla, kaç kez karıştım domuz sürülerine! Arkalarında sonsuz pişmanlıktan solgun samanyolundan başka bir şey bırakmayan bu gizemli anılardan ayrılmanın zamanı şimdi.