Kopuş Saatim

Akrep 6’nın üzerine gelmeye dursun başlıyor içimde bir saçmalama. Ne yapacağımı bilememe hali… Bitmek bilmeyen bir boşluk duygusu, saçma bi can sıkılması. Sonra, boş boş amaçsızca tüm gün karşımda duran duvarı inceleme zamanı.

Kendime gelmem yaklaşık 20 dakika alıyor sanırım. İşte tam bu sırada, o 20 dakikalık sürede beynimin bom boş olduğunu bilmek bir şeyleri düşünmeden durabildiğimi anlamak güzel oluyor.

Az bir sürede olsa hayattan kopmak, düşünmemek, önemsememek, kaygılanmamak, özlememek, gülmemek bence güzel. Ve sonrası; tüm gerçekliğe geri dönmek…